Lindenstappers 2008

Nog even als toerist naar Compostela

2008-09-11T06:57:00.000-07:00

Na een tweede nacht muziek in Finisterre lag het stadje er ´s morgens vredig bij.

We vertrokken om 8 u met de bus terug naat Santiago, en naar Spaanse gewoonte met een niet aangekondigd overstapje in Bahia. De tocht hoofdzakelijk door het binnenland nam 2,5 uur in beslag.

Een voorspoedige terugreis

Poort die met het heilig jaar in 2010 opengaat, bleef voor ons gesloten.

Onze tocht zat erop, we hebben het geluk van de andere pelgrims als toeschouwer kunnen ervaren.

Morgen vertrekken we na een verrijkende pelgrimsstocht om 11u25 via Londen Std terug naar huis.

Cabo Finisterre

2008-09-10T09:53:00.000-07:00

Cabo Finisterre, het einde van de wereld

In iedere parochiewijk wordt er dezer dagen in Finisterre feestgevierd. De harmonie van de marine speelt een mooie avondserenade. Maar snel wordt het luidruchtiger. Als pelgrims gaan we om 10 u slapen, rondom ons dreunen de beatgeluiden tot vier uur in de morgen.

Het nog wat slaperige Finisterre ontwaakt onder een schitterende zon en dat levert mooie kiekjes op.

De wandeling naar de kaap is slechts drie kilometer, maar in de voormiddag geraken we er niet. Eerst genieten we mee van de processie waar St Rochus onder doedelzakbegeleiding rondgedragen werd. Ook hier ontbreekt het afschieten van buskruit niet.

Daarna maken we in de Igrexa de Santa Maria kennis met een koppel uit Honfleur. De man van 67 heeft de camino frances over twee jaar gespreid: eerst vanuit Le Puy naar St Jean en het volgende jaar van St Jean naar Santiago. Het Franse deel moet bijzonder mooi zijn, goed 0m weten.

Een koppel uit Maastricht, Fien & Huub, draagt de rugzak mee op een karretje. Ze zijn van 1 mei op pad en moeten nog drie kilometer afleggen om op 3000 km te komen. En dat is precies de afstand tot Cabo Finisterre.

De wandeling naar Cabo Finisterre is beslist de moeite, maar de nevel vanuit de Atlantische oceaan speelde ons af en toe parten. Toch kregen we nog de kans om enkele mooie foto`s te maken.

En eindelijk daar is het einde van de wereld, ten minste tot de 15de eeuw. Want toen vertrokken vanuit deze kustlijn verschillende ontdekkingsreizigers , maar wij komen vrijdag terug naar de Lindendreef.

Foto op het einde van wereld tot 15de eeuw

Etappe 14: Sardinero - Fisterra, 10 km

2008-09-09T08:18:00.000-07:00

De laatste etappe

Het begint slecht. De ganse nacht heeft het geregend en ´s morgens plenst het er lustig op los. Spijtig, nu we langs de zee komen, moeten we onze regenuitrusting aantrekken. Maar het ruikt er heerlijk naar de zee en het uitzicht is prachtig.

Onze hospita had ons verteld over de fiestas in Fisterra. Drie dagen lang wordt Virgin del Carmen gevierd. En Carmen doet haar werk perfect. Terwijl we in de vismijn de mis bijwonen - iedereen was er op zijn paasbest "das en mooie outfit" het is hier echt feest - komen er tegen twaalf uur opklaringen.

De processie wordt een mooie afsluiter voor onze pelgrimstocht: op de tonen van de harmonie van de marine en het plaatselijke goede zangkoor wordt Carmen tot aan de zee gedragen voor de zegening.

Dan rest ons nog het diploma in de albergue.

Ons diploma van Fisterra

Fisterra is te mooi om er zomaar doorheen te lopen. Morgen maken we nog een wandeling naar Cabo Finisterre. Donderdagochtend keren we terug naar Santiago.

Etappe 13: Olveiroa - Sardinero, 31 km

2008-09-09T08:06:00.000-07:00

Het wordt alsmaar mooier

We hebben enkele kilometers afgeweken van de camino om een rustigere slaapgelegenheid te vinden. En dat lukte aardig uitgezonderd de maaltijd. De extra kilometers om terug op de camino te komen legden we af in de nevel. Snel kwam de zon en was de natuur weer op zijn mooist.

En stappen maar, het zouden er vandaag 31 worden.

Daarna volgde volgens de gids een van de langste en eenzaamste stukken van de camino. Het werden vijftien mooie kilometers.

In het anders godverlaten Ermita nosa senora das Neves was het de lokale bedevaartsdag. Tegen de wand van het piepkleine kerkje was er een misviering. We hebben er zeker vijftien minuten stil genoten van de sfeer van een echt bedevaartsoord. Een sfeer die de pelgrimsmis in Santiago niet kan brengen.

Uiteindelijk de zee. De zalige pure wind uit de atlantische oceaan snoven we al kilometers lang op.

`s Avonds de tweede test voor de Leo. En nu hebben we hem te stekken, deze orujo is de beste.

Onze verdere planning...

2008-09-08T10:37:00.000-07:00

We zijn de camino Fisterra gestart en zijn ondertussen een vijftigtal kilometer voorbij Santiago, meer bepaald in Olveiroa. Morgen zien we de atlantische kust. En hopelijk blijft het weer nog enkele dagen goed, want donderdag nemen we de bus terug naar Santiago.

Etappe 12: Negreira - Olveiroa, 33 km

2008-09-07T09:04:00.000-07:00

Prachtig

Eindelijk hebben we gisteravond gambas a la plancha gevonden. Het was een gerecht om duimen en vingers af te likken. En Leo we hebben de avond met "Urujo herbas" afgesloten, maar we denken dat er meerdere testen vereist zijn alvorens we beslissen.

De tocht naar de provincie A Coruña was ongeloofelijk mooi.

Wales, Bretanje, de omgeving van O Cebreiro van alles zat er een snuifje in. Hoe de zon de mist opslorpte en daarna voluit voor een ganse dag begon te schijnen: we kregen het vandaag zomaar cadeau.

Pelgrim in de nevel

Pelgrim in de zon

Eindelijk mooi gezelschap

De klim naar de top van de Monte Aro - 500 meter - zorgde voor mooie vergezichten.

Op weg naar Olveira: Embalze de Ferrenza

Eigen droogconstructie aan het hotel

Etappe 11: Santiago - Negreira 23 km

2008-09-06T10:19:00.000-07:00

Onze aankomst in Santiago sloten we af met lekkere Merluza. We misten wel de gezellige sfeer van de uitstappen van de Lindenstappers. Net voor het slapengaan kregen we nog een extraatje: een typisch Spaanse formatie onder de bogen van het Concello.

In ons vertrouwde hotel Horreo kregen we hetzelfde "appartementje" als verleden jaar. De Spanjaarden hadden duidelijk het weekend al ingezet, tot vier uur ´s morgens bleef het rumoerig.

´s Morgens goed ontbijt gehad in ons vertrouwde hotel in Santiago. Tijdens het ontbijt maken we kennis met een dappere Duitser van 72 met zijn Argentijnse echtgenote, die gestart waren in Roncevalles.

Daarna gingen we het volgend avontuur tegemoet. Al snel verdween de kathedraal van Santiago achter ons in de mist. Binnen enkele dagen zien we ze terug, hopelijk in de zon.

Het werd een bijzonder mooi en afwisselend parcours, maar regelmatig doken door de stormschade van de dag voordien extra hindernissen op. Extra aandacht voor de was op je rugzak was zeker vereist.

Wat oorspronkelijk een vrij vlak parcours leek, was behoorlijk heuvelend door de talrijke riviertjes - van de zeespiegel naar 300 m op een drietal kilometer. De prachtige Romeinse brug " Ponte Maceira" over de Rio Tambre met het vredig dorpje ernaast is indrukwekkend. Beslist een rustpauze waard.

In de albergue in Negreira kwamen we goed op tijd aan. De was en de plas konden we rustig doen. Gezellig buiten eten in de zon met een fles Crianza. Glazen waren er niet, dan maar uit achtergebleven Dannone-potjes. Onze verslaggeving over de volgende etappe kan wel eens minimaal of nihil zijn. We gaan ten slotte naar het middeleeuwse eind van de wereld.

Al snel bleek dat de pelgrims - hoofdzakelijk "jongeren" - maar bleven toestromen. Onze nachtrust leek verder weg dan ooit. We kozen voor de vlucht.

Onze bedden hebben we afgestaan aan een sympathiek Iers koppel. Ze waren ons heel dankbaar. Ondertussen namen wij een hospedaje met iets meer luxe.

Alles wijst erop dat de toestand morgen nog benarder wordt.

Etappe 10: Theo - Santiago de Compostela, 13 km

2008-09-05T07:39:00.000-07:00

Tijdens de nacht kregen we stormweer vanuit Engeland. We vertrokken een uur later dan gepland in guur regenweer. Toch gelukten we er in om rond 11 u in Santiago toe te komen, onze credencial op te halen en de pelgrimsmis met de botafumero om 12 u bij te wonen.

In de namiddag kunnen we weer genieten van een stralende zon. Morgen stappen we verder richting einde van de wereld, Fistera.

Etappe 9: Caldas de Reis - Teo, 30 km

2008-09-04T08:27:00.000-07:00

's Morgens had een van ons zich overslapen, zodat we pas om 9.30 u konden vertrekken. Gelukkig vonden we al vlug een heilzame bron, waar ook Nadal, Sastre, Sanches en de Spaase voetbalploeg passeerden. Dankzij die heilzame werking verliep de tocht zeer voorspoedig.

De sporen van de brand in een wijde omgeving rond Santiago waren nog duidelijk zichtbaar.

Het werd een gezonde dag, ´s morgens warmwaterbronnen en ´s namiddag gezonde groenten en fruit van een typische overdekte markt in Padron.

Onze ganse etappe was droog en zonnig, het landschap begint sterke gelijkenissen te vertonen met het typische Galicië van verleden jaar.

Etappe 8: Pontevedra - Caldas de Reis, 23 km

2008-09-03T12:59:00.000-07:00

Ons hostal was even voorbij de stad, we namen in de voormiddag de bus terug om Pontevedra te bezoeken. Helaas zorgde het regenweer voor lege terrasjes. Maar het blijft één van de mooiste steden die we doorkruist hebben. Toen we ze de avond voordien in ijltempo doorkruisten bij een aangename zomertemperatuur geleek het sterk op Salamanca.

Wanneer we ´s middags de etappe begonnen, bleef het bijzonder regenachtig.

Typische wijnbouw in het zuiden van Galicië

In Caldas hadden we ieder al een mooie slaapkamer uitgezocht, maar bij de inschrijving bleek het geen albergue meer. We mochten er niet binnen.

Etappe 7: Porriño - Redondela - Pontevedra, 33 km

2008-09-02T11:27:00.000-07:00

Een tweede lange etappe van 38 km over een bergachtig parcours. De sporen van de bosbranden van twee jaar geleden zijn nog duidelijk zichtbaar. In Redondela dachten we de Igreja de Santiago te bezoeken maar de deur bleef dicht.

Vanaf Redondela hebben we een prachtig zicht op de Ria de Vigo. Deze calanque met zijn uitgestrekt wateroppervlak is een vakantieparadijs voor zeilers en toeristen. Wij genoten even van het prachtig vergezicht en van het water dat we bij hadden.

Na drie pogingen komt hier een geslaagde videoclip.

Na twaalf uur stappen bij een temperatuur van 25 - 30 graden was de nieuwe viersterren refugio in Pontevedra "COMPLETO". Vijf extra zware kilometers brachten ons bij een vriendelijke hospita, die lekker kon koken.

Etappe 6: Sao Roque - Porriñio, 38 km

2008-09-01T10:45:00.000-07:00

Van Portugal naar Spanje

We lopen langs de via Romana die van Braga naar Astorga loopt. Eindelijk een etappe die grotendeels door prachtige natuurgebieden gaat en de drukke wegen links laat liggen.

De Fortaleza in Valença, een indrukwekkend fort met een gezellige stad binnenin, doorkruisen we in een verzengende hitte. Een eind boven de dertig graden. Vandaaruit zie je de brug naar Spanje, weer een constructie van Eiffel.

De brug over de Minño rivier

Een videoclip toont hoe vlot we de grens en de Miño-rivier oversteken. Een uur tijdverschil tussen Portugal en de rest van Europa ligt op enkele minuten achter ons. In Spanje is het meteen 15u18.

Aanklikken om de video te starten

Etappe 5: Ponte de Lima - São Roque, 17 km

2008-08-31T12:36:00.000-07:00

Onze start in Ponte de Lima was schitterend: een uitgebreid buffetontbijt en een harmonie om ons uit te wuiven. Er stond ons een etappe te wachten van 38 bergachtige kilometers.

Nog geen 500 meter na ons vertrek wandelen we over de romeinse brug met zijn vijftien bogen.

Het parcours was soms vrij drassig na de fikse regenbui tijdens de nacht.

Na een uur zwoegen, nemen Pepe en Javi - twee sympathieke Spanjaaarden, de overwinningsfoto bovenop de Portela Grande

´s Avonds hebben we in een aangenaam gezelschap voluit onze talen kunnen oefenen: Engels, Duits en Spaans. De bezetting rond de tafel Johanna uit Duitsland, dan twee Lindenstappers, Javi en Pepe hermanos uit Extramadura. Op de tafel een fles Vino Verde en later heerlijke bacalhau.

Etappe 4: Barcelos - Ponte de Lima, 34 km

2008-08-30T11:24:00.001-07:00

Lang en zwaar, maar mooi

Prachtig weer ´s avonds in Barcelos

Barcelos was een stek om te onthouden: ´s avonds heerlijke gegrilde vis in een typisch restaurantje, een hotelkamer compleet uit de tijd maar zalig rustig en om 7 uur een speciaal ontbijt voor ons pelgrims.

We vertrekken vroeg want de etappe van 34 kilometer is lang en zwaar. Plus nog steeds niet al te veilig voor pelgrims en fietsers.

Maar vandaag wacht ons een hoofdzakelijk rustig parcours.

Deze streek lijkt wel wat op onze trip van verleden jaar vanaf Roncevalles. In de heuvels tussen twee rivieren van Neiva en Lima wisselen eeuwenoude bruggetjes over riviertjes af met bronnetjes. Uiterst groen landschap en fris ruikende eucalyptussen.

Ons sober middagmaal lijkt wel geplukt uit een Zuid-Amerikaanse film. De gesprekken rondom ons gaan uitsluitend over Benfica en Porto, de Portugezen zijn gek van voetbal.

Stilaan beginnen we meer pelgrims te ontmoeten. Vandaag wandelde een Frans koppel in de andere richting naar Fatima. We hebben ze ons hotel in Barcelos aangeraden.

Ponte de Lima. Hier moet je neerstrijken op een mooie dag in mei of september, je zult aan de charme van dit oord moeilijk kunnen weerstaan.

Het is beslist, we vertrekken morgenvroeg wat later. Dan kunnen we checken of onze gids gelijk heeft. Ponte de Lima zou Engels door de vorm van de ramen zijn, Bretons door de vele granieten huizen, Zuid-Portugees door de witte muren, het trage en provinciale leven en het Californische klimaat.

Vanavond snuiven we de sfeer van de stad even op. De stenen Romeinse brug met vijftien mooie bogen en enkele gebouwen.

We zijn nog wat vroeg voor Vaca dos Cordas, wanneer de stier in de stad wordt losgelaten.

Etappe 3: Rates - Barcelos, 19 km

2008-08-29T06:34:00.000-07:00

Nevelige start met zalig geurende eucaliptussen

Naar goede gewoonte van verleden jaar, leven we tot 16u op twee appels, twee pruimen en gelukkig de grany´s van Magda. In de eerste stop waren ze blijkbaar nog met vakantie. Na acht kilometer volgt de tweede in Pedra Furada, een echte pelgrimsstop maar enkel met koffie.

De route is eindelijk veiliger en flink mooier. We hebben voor vandaag slechts twintig kilometer gepland, een ommetje kan er wel bij. Naar het bedevaartsoord op de Monte Franqueria, een klim van 300 meter. Boven hebben we de zon, maar door de nevel kunnen we de oceaan helaas niet zien.

Capela Monte Franqueira

Uiteindelijk wordt de korte etappe toch nog best zwaar. Wanneer we rond drie uur Barcelos binnenwandelen, loopt de temperatuur in de schaduw op tot 31 graden.

Barcelos: sympathiek stadje en een belangrijk centrum van kunsthandwerk. De beroemde veelkleurige haan, de held van een pelgrimslegende en symbool van het Portugese toerisme, wordt hier gemaakt.

´s Avonds logeren we in het Arantes-hotel, en wie komt daar buiten : de Fons met de Luxemburger, die we de dag voordien in Rates hadden ontmoet.

Etappe 2: Vilarinho - Rates, 12 km

2008-08-28T08:06:00.000-07:00

Gisteren was de temperatuur ideaal: zonnig met soms een deugdoende oceaanwind. Vanmorgen is het toch al wat drukkender.

Met de ochtendbus terug naar Vilarinho waar we op een pleintje voor ons eerste terrasjesontbijt kiezen: een croissant zo geel als de zon met spek tussen -zoet en zout speciale combinatie toch.

Deze fietspelgrims bleven niet in Rates,
de bereidwillige pelgrim die de foto neemt wel.

En eindelijk komt het pelgrimsgevoel. Alles lijkt ertoe bij te dragen. Het landschap wordt glooiender afgewisseld met eucaliptusbossen, in de verzorgde dorpjes met oude straatjes zoals in Arcos zou je wel zo een namiddag willen blijven hangen.

Het eerste refugehuis in Rates blijkt een voltreffer. Aanvankelijk hebben we elk een kamer met tien bedden voor ons, maar na de was en de plas blijkt er in de douche en de andere kamer al een Duitser en een Luxemburger rond te lopen. Rond zeven uur strijkt er sportieve bende Portugese mountainbikers neer. Fons geniet van een verjaardagsgeschenk uit de hemel, de ganse kamer blijft voor hem alleen. Gilbert krijgt gezelschap van de bende Portugese mountainbikers, die pas rond middernacht terug opdagen.

Etappe 1: Porto - Vilarinho, 30 km

2008-08-27T08:20:00.000-07:00

Het afscheid: hier aan de kathedraal van Porto start onze camino

De etappe begint met pittoreske straatjes achter de kathedraal. Wanneer de gele aanduidingen spoorloos zijn, helpt ons de stand van de zon en het tweedaags bezoek aan Porto uiteraard.

De etappe blijkt lang en wat saai, eenmaal uit Porto wordt het zelfs vrij gevaarlijk. Auto´s razen naast ons, van een voetpad is amper sprake. Gelukkig kwam de verademing van het klooster Mosteiro Leca do Balio bekend van de romance van Inez de Castro, de inspiratie voor Victor Hugo´s eerste werk geschreven op 16-jarige leeftijd in 1818. Een ommetje waardoor we onze eerste etappe op 27 km afklopte.

Met de laatste bus, die van 20 u, zoeken we de atlantische oceaan op. Want slapen kan blijkbaar niet in Vilarinho maar in Vila do Conde. Een wel speciale vermelding krijgt het restaurantje Le Vilageois: gezellig druk op wandelafstand van onze slaapplaats, goed eten, lekkere landwijn en enkele glazen porto. Een eerste keer krijgen we het preregrino-gevoel: althans dat van ´s avonds.

Zalig genieten in Porto

2008-08-26T10:42:00.003-07:00

Porto, schilderachtig gelegen op de beide oevers van de Douro, hebben we -samen met de vrouwen- in twee zalige dagen gans doorkruist.

De typische binnenstad met de azulejos in het station Sao Bento, de overdekte markt waar de geroosterde sardientjes zo lekker waren. De indrukwekkende Dom Luis I-brug van Gustave Eiffel, de Casa da Musica in een futuristisch gebouw, de portproeverij bij Calem: ze maakten onze Porto-uitstap compleet. ´s Avonds was er gelukkig de rust van ons prachtige hotel waar de keuken zo overheerlijk was.

Langs de kust van de atlantische oceaan

was het genieten van de zon en de terrasjes.

Toch nog even overleggen voor etappe 1

2008-08-24T08:23:00.000-07:00

... halfweg tussen Lissabon en Compostella
Bleven we gezellig hangen
Want we lieten ons daar vangen
Aan de zon en een liter wijn ...

Hoe zou het met ...

2008-08-19T02:08:00.000-07:00

Hoe zou het met Jan & Maria uit Dessel zijn? Maria... die geen snurker in haar buurt kon hebben...
met de twee lieve Koreaanse meisjes, de Columbiaan met een zere knie, de Braziliaan waarmee we onderweg een keer een hotelkamer deelden, met Linda uit Knesselare ...
Hoe zou het Jill in Canada zijn, zou hij zijn aansluitende tocht door India voltooid hebben...

Karin uit Beernem mag dit jaar niet op pelgrimstocht. Haar echtgenoot wil eerst de camino met de fiets rijden.

Manfred, Longford Tasmanië, komt september volgend jaar langs de rivieren in het zuiden van Duitsland fietsen. Hij gaf voor de plaatselijke Rotary Club een voordracht over de fietstocht, met zijn kleinzoon Luke, naar Compostela.

Voor een grotere (leesbare) weergave: dubbelklikken op de foto.

Daarna terugkeren met de groene pijl linksboven.
Idem voor al de andere foto's.

Günther, voorzitter Heimatvereins Erkelenz, Duitsland, organiseert september 2008 een tentoonstelling rond de grote pelgrimsreizen naar Rome, Jeruzalem en Santiago. Zijn vriend Josef stelt er zijn video "Auf dem Jacobsweg" voor. Wij ontvingen een kopie van deze videovoorstelling.

En nu maar hopen dat we dit jaar weer zo'n interessante mensen ontmoeten op onze tocht ?

25 juli, naamdag apostel Jacobus

2008-07-25T09:31:00.000-07:00

Vandaag vieren we Jakobus de meerdere, de St Jakob van Santiago de Compostella. Hij behoorde samen met zijn broer Jakobus de mindere (of jongere) tot de twaalf apostelen.
"Gaat en onderwijst alle volkeren", Jacobus predikte tot in Spanje, het einde van de toen bekende wereld (Finisterre). In 44 werd hij op last van koning Herodes Agrippa I onthoofd in Palestina. Verhalen vertellen hoe zijn lichaam in Santiago terecht kwam en hoe zijn graf in de 9de werd ontdekt.

Bij de Spaanse Reconquista op de Moren (Islam) zal Jacobus verschijnen als "Morendoder".

Vanaf de 11° eeuw werden aflaten verleend aan hen die als boetedoening meegingen op kruistochten, later aan pelgrims. Men kon natuurlijk ook aflaten verdienen door giften te schenken aan de kerk.
Jacobus werd vooral aanbeden tegen de reuma.

Vanaf de 16° eeuw nam het aantal bedevaarders af ... om eigenaardig genoeg vanaf 1985 weer toe te nemen. De laatste jaren werden iets meer dan 100 000 Compostella oorkondes

En voor ons is 25 juli het ogenblik om aan de voorbereidingen van onze pelgrimstocht te beginnen. We hebben goede voornemens: elke dag minstens één uur sporten (fietsen, lopen of zwemmen) en minstens één dag in de week een wandeling van 6 à 8 uur.
Voel ik nu in de rechterheup reuma of zou het toch maar ochtendstijfheid zijn? uitgereikt.

We hebben onze geloofsbrief ontvangen...

2008-07-03T02:10:00.000-07:00

…. Ik vraag aan alle ingezetenen van kloosters en abdijen, aan vertegenwoordigers van de overheid … dat ze voornoemde pelgrim alle bijstand en hulp zouden verlenen om de tocht tot een goed einde te brengen…

De pelgrimstochten vanuit Portugal waren vooral in trek vanaf de 10° eeuw en bereiken een hoogtepunt in de 15° eeuw. Gelukkig volgen ook vandaag nog belangrijke delen van de camino de oorspronkelijke Romeinse heirbaan die Portugal, Spanje, Frankrijk met Rome verbond.

Voor de Portugezen is Fatima sinds 1917 het bedevaartsoord en komt Compostela maar op de tweede plaats. Mede hierdoor volgt slechts 2 à 5 % van de pelgrims naar Santiago de camino Portugués, 82% volgt de camino Francés.

Het belooft een rustige pelgrimstocht te worden met minder refugehuizen, minder bewegwijzering … onze geloofsbrief zou wel eens van pas kunnen komen.

Lindenstappers 2008

2008-06-27T00:42:00.000-07:00

Onze vlucht met Ryanair naar Porto is geboekt, onze geloofsbrieven zijn aangevraagd bij het Vlaams genootschap van Santiago de Compostela ... nu nog werken aan de conditie, om eind augustus te starten.

We vertrekken in Porto, om via Barcelos, Ponte de Lima (P), Tuy (SP), Pontevedra, Santiago te bereiken na 250 km stappen.

Grotere kaart weergeven

Om de wegenkaart, de satellietbeelden of meer... (oa foto's) van de omgeving gedetailleerder te bekijken moet je onderaan klikken op "Grotere kaart weergeven.
Terugkeren naar deze blog doe je door links bovenaan in het GoogleEarth scherm op de groene pijl te klikken.